Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
Het was de eerste dag op het werk.
Wat was ik ijverig, zeg.
Die winkel paste bij mij, en ik paste bij die winkel.
Toen kwam er een kleine jongen naar me toe.
Zuster, toe.
-Zuster, hoe werkt dat ding? -Eenvoudig.
Ik hou heel erg van kinderen.
Wat moest ik anders doen? Natuurlijk wilde ik het laten zien.
Nou moe.
Eerst ging het goed, maar er was te weinig ruimte. Ik beheerste ’t anders wel.
Mijn God!
-Gaat het goed met je? -Wat is er gebeurd, man?
Natuurlijk ontsloegen ze me meteen.
Nu vraag jij je vast af waarom ik niet met Cemal ben getrouwd.
Cemal was een goede jongen. Hij hield ook heel veel van me.
Maar zijn moeder...
Ze noemde mij een nietsnut. Zomaar.
Wat deed ik?
Ik gooide haar van het balkon.
Maar we waren op de eerste verdieping. Waarom overdreven ze zo?
Om te zorgen dat Cemal niet met me trouwde,...
... stuurden ze hem helemaal naar Merzifon, naar zijn tante.
Ik ben zelfs nog niet in Ankara geweest. Moet je je indenken.
Jij hebt met je teenslippers de hele wereld rondgereisd, Acun.
Mijn vader ook. Toen hij zo oud was als ik, reisde hij rond in Europa.
Hij was vrachtwagenchauffeur.
Ze exporteerden groente en fruit naar het buitenland, maar hij heeft gereisd.
Ik heb een besluit genomen.
Ik moet carrière maken en geld verdienen.
Dat past bij mij.
En ik heb een droom.
Nietwaar, pa?
Welterusten, pa.
Maak je geen zorgen. Heel binnenkort zul je trots zijn op je dochter.
Ma.
Ik ga slapen. Gooi vannacht een deken over me heen.
Goedemorgen, ma.
Goedemorgen.
Hoelang duurt die menopauze toch?
O, hier is het koeler.
Hé, Fato.
-Zeliha. -Ja?
-We gaan, hè? -Ja, maar schreeuw niet zo.
Het is ons geheimpje.
Zorg dat je over vijf minuten beneden bent.
-Meid, waar ga je heen? -Naar een waarzegger.
Hoe kom je aan geld daarvoor?
Wat denk je? Ik heb het gejat van oma’s geld voor haar begrafenis.
Meid, hou op met naar waarzeggers gaan.
Een ogenblikje.
Tien, vijftien, achttien, dertig. Nog tweeëndertig dagen.
Om werk te vinden. Werk.
Ik ga. Tschüss. Doei.
Mijn God, als ik in tien seconden beneden ben, vind ik mijn droombaan. Amen.
Olé.
Och, Fato.
Waarom sta je in de weg bij mijn geluksritueel? Natuurlijk vallen we dan.
Ik kon geen vaart minderen.
-Gaat het? -Je hebt mijn heup gebroken.
Zeliha. We staan voor gek.
Nee, joh. Niemand kijkt.
Vergeet het. Ik ben nog steeds werkloos. Ik heb geen geld, Fato.
Dat weet ik toch, Zeliha?
Je doet wat je kunt.
Hoe laat hebben ze je gisteren ontslagen?
WAS MIJ
Tegen de avond.
Kijk. Je zei steeds: "Ik word steeds ontslagen voor het middag is."
Er is dus wat vooruitgang.
-Dat klopt. -De waarzegger lost het wel op. Wees gerust.
-Ik hoop het. -Hé. Moet je haar zien.
Meid. Als je was getrouwd, was je nu mooi de vrouw des huizes.
Wie wil er nu nog met jou trouwen?
-Ik denk niet alleen aan trouwen, zoals jullie. -Ga koken, koken.
-Ga strijken, strijken. -Ik ga carrière maken, carrière.
Ik kan niet de hele dag niks zitten doen, zoals jullie. Gaan jullie maar alleen jullie voeten vijlen.
Of ga de pantoffels van je man klaarzetten. "Alstublieft, meneer."
Ga toch weg.
Zeliha. Had die vrouw je ontslagen?
O, ik val nog flauw. Mijn bloeddruk stijgt.
Meid, hoe moet ik zo naar de markt?
Ga naar de disco, niet naar de markt. Denk je in dat je danst.
Schud met je hoofd. Kijk. Huil nou niet. Probeer ervan te genieten.
-Verdwijn. -Ik heb mijn ontslag genomen.
Viespeuk.
Sorry, Fato.
Voor jou is trouwen de beste carrière. Je bent al te oud.
Zeliha, ik ga ook trouwen.
Maar zijn moeder maakt me gek.
Ze zegt steeds: "De familie van de bruid hoort de verloving te betalen."
Aarsgat.
Wat betekent dat, joh?
Dat betekent schoonmoeder, kort gezegd.
Goed dat je een keer bij je familie in Duitsland bent geweest.
Ja, ja.
Zeliha, ze wil per se een verlovingsfeest in een feestzaal.
Wat geeft ’t als de familie van de bruidegom de verloving ook betaalt?
Ik ga al jaren bij mensen thuis schoonmaken.
Daarmee betalen we de school van m’n zus. Hoe kom ik aan geld?
Niet verdrietig zijn, Fato. We regelen het wel. Horen wij niet bij de familie van de bruid?
-Ja, daar hoor ik bij. -Ik ook. We lossen het wel op.
Vertel dit niet meteen aan die kletskous van ’n verloofde van je. Oké?
Want daar kan ik niet tegen.
-Oké. -Niet verdrietig zijn.
-Oké. -Hou nou op. Er is werk aan de winkel.
Waarom trek je zo’n pruillip?
Hup, Fato.
-Je ziet er anders uit. -Dat kan.
Goed. Ik wil geen problemen.
Vertel me wat ik was in mijn vorige leven. Dan ga ik.
Dat heb ik je toch al gezegd? Het is niet duidelijk wat jij was.
Hoezo niet duidelijk? Ik moet iets geweest zijn. Kijk eens.
Ik moet erachter komen. Ik moet toch het juiste beroep kiezen?
Misschien was je een zwarte mamba. Ga je dan zo leven? Mijn God.
Wat was dat?
Een soort slang met een zwarte bek.
Jij bent zelf een slang met een zwarte bek.
Er zitten nog mensen te wachten.
Luister naar me. Ik voel dat ik mannequin was.
Dat klopt.
Ik was vast een beroemdheid.
Zangeres of artiest.
Het kan ook astronaut zijn.
O, Fato. Ik kan de zwaartekracht weerstaan.
Ik stond toch wel eens met blote voeten op de drempel van onze woonkamer?
Je klimt ook in bomen.
Ja, man. Maar laat me geen astronaut zijn. De ruimte is zo ver weg.
Laat het dichterbij zijn. Werk op loopafstand van huis.
-Je kunt last van het verkeer hebben. -Dan moet mijn beroep dicht bij huis zijn.
In je vorige leven was je een kok bij een stam. Ga weg.
Was ik prikzuster bij een volksstam?
-Ik ben heel bang voor prikken. -Kok.
-Iemand die eten maakt. Geen prikzuster. -Heet dat geen koks? Is het koks of kok?
Het is kok, zonder "s". Ai, het lukt me niet.
Nou moe.
-Zeg eens nou moe. -Nou moe.
Ik moet het volk de smaak van mijn handen laten proeven.
Sta op, Fato. Ik ben kok, man.
Ik geef ook geen geld.
Ja, en als laatste...
... doen we er van de kikkererwten...
... nog een handvol in. Een handvol van de kikkererwten.
Van de kikkererwten...
-Alles voor ’t toetje van Noach zit erin. -... nog een handvol. Oké.
Nu doen we het deksel erop.
We doen het deksel erop.
-Nu kan het gas aan. -Het deksel zit erop.
-Het toetje van Noach kan nu koken. -Ja.
-En het belangrijkste. De kaneel. -Het gas is aan.
De kaneel hadden we al klaargezet. Hier is het.
KOMIJN
-Die voeg je aan het eind toe. -Ja.
Die voeg je aan het eind toe.
-Ja, en nu is het tijd om te wachten. -Oké.
-Tijd om te wachten. Oké. -Als u wilt, kunt u ’n boek lezen.
-Als u wilt, kunt u ’n mooie serie kijken. -Ja.
Ik verveel me ’n beetje tijdens het wachten.
-Ik kijk naar de fluit, maar... -We wachten. Ja.
... we moeten wachten. Dat moet.
Als ik nu even...
... buiten wacht?
Nu weet u dat er eigenlijk...
-Ma. -Wat is er?
Er komt rook uit die snelkookpan.
-Wat zeg je? Wat? -Hij sist ook. Ik hoor het gesis.
Ik ben een beetje ongerust, ma.
-Stil. Breek me de bek nou niet open. -Ja.
Meid, waar ga je heen zonder in de keuken te helpen?
-Hoe gaat het, Samir? -Goed.
Neem me niet kwalijk. Ik sla te hard met mijn middel.
Samir, kun je dit even proeven?
Lekker. Bedankt.
Bedankt. Eet smakelijk.
Het is goed, Zeliha. Hier ben ik al blij mee.
Eet smakelijk, Hüseyin. Eet het maar helemaal op.
Lammetje van me, het smaakt ’n beetje apart. Wat heb je erin gedaan?
Mijn liefde, natuurlijk.
Ik blijk een geboren kok te zijn. Dat heb ik net ontdekt.
Jij bent een heel verstandige meid.
Je kunt alles doen en maken wat je wilt.
-Maar luister,... -Ik wilde wel wat meer geven, schatje.
Maar ik ga nu op pad om kok te worden.
Kon het niet wat zoeter?
Zou ma ook zo’n goede kok zijn geweest?
Zou je het niet overnieuw maken, Zeliha?
Oompje. Is hier alleen koffie en Turks fruit en zo?
-Ja. -Dan kan ik hier geen kok worden.
Tja.
Vind je dat erg?
-Nee. -Goed.
(Engles) Hallo. Hallo.
(Engles) Mijn vriend. Welkom. Lunchmenu.
(Engles) Mijn vriend. Hallo. Hallo. Welkom.
(Engles) Hallo.
Hebben jullie een beroemde kok nodig?
Een kok? Nee.
Je moet het zelf weten. Je doet jezelf tekort.
Hallo. Welkom.
Zoetigheid is niet goed voor jullie.
Mijn God.
Maak me toch niet verdrietig.
Word wakker, oompje. Je hebt vandaag geluk.
Waar ken ik dat stomme gezicht van?
-Deliha. -Makelaar Faik.
-Meid, waar kom jij vandaan? -Man, waar kom jij vandaan?
Men zei: "Hij is naar het buitenland gevlucht." Woon je nu maar twee wijken verderop?
Waarom zou ik vluchten? Ik ben van sector veranderd.
Je uiterlijk is ook veranderd.
Wie likte je haren zo? Je was ’n buffelkalf, nu ben je ’n gelikte beer.
-Je bent zelf een gelikte beer. -Sst.
Hé! Niet aanraken. Dat is ’n zijden overhemd.
-Is deze lelijke zaak van jou? -Ja.
Ik ben de nieuwe Nusret.
Jij? Schiet toch op.
We vroegen ons af wat je gedaan had met ’t geld van de verkochte huizen.
Heb je er alleen dit mee geopend, dief? Moet je hem zien.
Hup, schatje. Ik heb geen tijd voor jou. Weg.
Maak niet van die gebaren tegen mij.
Als ik oma niet beloofd had ’t niet te doen, spuugde ik hier op de grond, maar...
Arme sloebers horen in die wijk daar beneden, beste Deliha.
Kijk, je slaat hier rechtsaf, en dan loop je lijnrecht naar beneden.
-Deliha! -Ja?
Doe je moeder de groeten. Als ze trek krijgt, moet ze maar hierheen komen.
Ik verzadig haar wel.
Neem me niet kwalijk, oma.
Zwijg!
Wat is dit?
Laat dat mens niet onaangelijnd rondlopen.
-Hou toch op. -Ze kan kinderen bijten.
-Nep-Nusret. -Ze heeft mijn overhemd geruïneerd.
Moet je dat zien. Schandalig.
Hij is een slecht mens. Trek het je niet aan.
Waarom zou ik het me aantrekken?
Ik heb al eerder wat met hem meegemaakt.
Ik had hem eronder. Ik heb hem geslagen. Bij ons in de wijk.
Nu gaat het goed met me.
Ik wil je iets vragen.
-Heet jij Zeliha? -Ja, dat ben ik.
Ik ben Eda, van de lagere school. Herinner je je mij?
Nee, ik heb de lagere school niet afgemaakt.
Voordat je van school ging, zaten we in dezelfde klas.
Je had zelfs een leraar uit het raam gegooid omdat hij mij wilde slaan.
Had ik hem uit het raam gegooid?
O, ik herinner het me. Jij bent Eda de loser.
-Ja. -Hoe gaat het met je?
Nou moe.
Wauw.
Door mij ben je van school gestuurd.
Het geeft niet. Ik kon niet terug naar school.
Toen mijn vader stierf, huilde mijn moeder erg.
-Gecondoleerd. -Bedankt.
-Heb jij dat toetje van Noach gemaakt? -Ja.
-Proef eens. Hoe is het geworden? -Ik zal het eens proeven.
Ze zeiden dat het perfect was.
Kan het zijn dat je er komijn in hebt gedaan in plaats van kaneel?
Dat is mogelijk.
Het geeft niet. Zoiets kan gebeuren.
Zoek je werk?
Ja, als kok. Werk jij hier?
Ja. Ik ben souschef, assistent van de chef-kok.
Mooi. Hoe heet het hier?
Cucumber Restaurant.
-Cucumber? Wat betekent dat? -Dat is Engels voor komkommer.
Net zoiets als zure augurk dus.
Waarom noemden jullie ’t restaurant zo? Is de eigenaar ’n zuurpruim?
Nee, de eigenaar is een heel goed mens.
-Is hij dood? -Nee, God verhoede.
Ik wil je iets zeggen.
Jij wil kok worden. Dat is mooi.
Maar dat kan niet zonder de juiste opleiding.
Ja, maar ik heb geen geld.
Als ik geld had, zou mijn moeder het niet toestaan, want zij heeft ook geen geld.
Als je het zo graag wilt,...
... kun je hier als kelner gaan werken.
Dan leer je alles. En je verdient ook geld.
-Verdien ik dan geld? -Ja, dan krijg je salaris.
-Krijg ik salaris? -Ja, al is ’t misschien niet veel,...
-... ze geven je hier salaris. -Dan heb ik zelf een eigen salaris.
-Ja. -Mijn God.
-Dan krijg je salaris. -Ik krijg salaris.
-Ja, je gaat werken. -Mijn God. Ik ben heel blij.
-Een ogenblikje. Laat ik hier eerst af gaan. -Oké.
-’n Ogenblikje. Laat ik hier eerst af gaan. -Oké. Wacht.
Ik ben zo opgewonden. Mijn God.
-Mag ik je omhelzen? -Ja.
Mag ik je optillen?
-Optillen? Wacht. -Dat mag wel van je. Mijn God.
-Zo krijg je nog last van je rug. -Nou moe.
Dan zal ik dit maar meenemen. Deze laat ik hier. Die kunnen jullie opeten.
Noeste handenarbeid. Als het niet lekker is, kun je de stukjes granaatappel eten. Ja, echt.
Nou moe. Moet je zien hoe blij ik ben.
Het dienblad neem ik mee, anders wordt mijn moeder boos. Mijn God.
-Hoe laat zal ik morgen dan komen? -We gaan om negen uur open.
Als jullie om negen uur openen, dan zal ik rond tien voor half acht hier zijn.
Oké. Hartelijk bedankt. Mijn God. Moet je dat salaris zien.
Tot ziens.
Ik heb je aangenomen zonder het aan de baas te vragen, maar ja.
Nou moe. Hoera.
Ik heb werk gevonden.
Mijn God!
Oma, ik heb een baan gevonden!
Ik heb werk gevonden. Werk.
-Ik ga jullie overladen met geld, ma. -Ai, stop.
Ma, kom. Laat me je kussen. Kom.
-Ai, meid. -Leg de portemonnee klaar, ma. Ik krijg geld.
Ik heb werk gevonden. Zal ik een vliegtuig kopen of een straaljager?
Wie weet het? Acun weet het.
Ma, gaat het goed met je?
Mooi.
Wat had ik je gezegd, Acun? Hop. Ik zei dat ik talent heb.
In de zakenwereld doe ik voortaan ook mee.
Ze zegt: "Ik doe mee."
Oma.
Staat de televisie aan?
VRIJDAG 25 AUGUSTUS
ZATERDAG 26 AUGUSTUS
Wauw. Dit is de eerste dag van mijn carrière.
Mooi.
Meid, je hebt mijn bloes aangedaan. Waar ga je heen?
Ja, die heb ik aan. Nou en? Ik ga naar mijn werk. Mijn God.
Waar ga jij zo vroeg in de ochtend heen?
Naar mijn werk. Ik ben kok geworden in een restaurant.
Wie neemt jou nou als kok aan, man?
Wat snappen jullie daar nou van? Gaan jullie de voeten van jullie mannen maar wassen.
-Schiet toch op. -Lelijkerd.
DE ZAAK VAN ONZE OOM
Die naam past helemaal niet bij jou. Viezerik.
Als Zeliha komt, leer jij haar wat ze moet weten om kelner te zijn.
Het is een hele goede meid. Je zult haar aardig vinden.
Spreekt ze wel Frans?
Wat een gekke meid, zeg.
Ik had de verkeerde plek geopend.
Zeliha, Ferdi. Ferdi, Zeliha.
Hallo.
Beste Ferdi, jij leert Zeliha alles.
Zeliha is een hele slimme meid. Ze leert het meteen.
Je doet me aan iemand denken.
-Doe jij aan waarzeggen? -Nee.
Dan lijken alle antipathieke mensen op elkaar.
Laten we beginnen met het dragen van een dienblad.
-Dit is een dienblad. -Dat weet ik.
Laten we eerst kijken hoe jij ’m vasthoudt.
Nee. Je hand moet eronder.
We doen elegant en zorgvuldig, alsof we juwelen dragen.
Mijn God. Hoe moet ik dat weten? Heb ik ooit juwelen gedragen?
Zwijg.
We houden hem niet tegen ons lichaam. Hij moet wat hoger.
Hij moet niet jou dragen, jij moet hem dragen. S’il vous plaît.
-Naar welke plek moet ik hem zeulen? -Nee. S’il vous plaît.
-Alstublieft. -Waarom praat jij toch zo?
-Dat is Frans. -O, ben jij Fransman?
Nee, ik kom uit Kayseri. Laten we verdergaan.
Jemig, dat is zwaar.
Praat netjes.
Jemig.
Het is niet zo gemakkelijk om kelner te zijn.
Laten we zeggen dat er klanten zijn.
Hallo. Welkom.
Hallo. Welkom. Hebben jullie honger?
Waarom vraag je of ze honger hebben?
Als er iemand komt, vraag je: "Heb je honger?" Dat hoort zo.
Ze komen hier om te eten. Vraag niet of ze honger hebben.
Ik vraag het wel, broertje.
Pak de menukaart.
Lees het dagmenu voor dat daarop staat.
Tagliatelle.
Boeuf bourguignon.
Jij hebt last van je zenuwen.
Volgens mij ben ik klaar. Waar is de keuken?
Masjallah. Wat mooi.
DE ZAAK VAN ONZE BEER
De zaak van de beer?
O, hier zijn kaarsen. Een heleboel.
Ze kijkt omdat ze nieuwsgierig is.
-Goedemorgen. -Goedemorgen.
Goedemorgen, vrienden. Welkom.
Kom, Zeliha. Laat me je voorstellen aan de rest van het team.
Hallo.
Zeliha is een klasgenoot van de lagere school. Ze gaat hier een tijdje bij ons werken.
-Ze komt hier werken. -Ze wil ’t heel graag.
-Ik wil ’t graag. -Ze is ijverig.
Ik ben ijverig. Het is mijn principe... Ik heb het gemist onze eed op te zeggen, Eda.
Als jullie haar steunen, zou ik dat fijn vinden.
Dat zou ik fijn vinden.
Moet je hem zien.
Dikkerdje.
Dit is net deeg.
Mijn God, waar liet je die wangen zo groeien?
Praat eens.
Wat is hij schattig, zeg.
Hallo.
Kouwe tante.
Hallo.
Kaalkopje. Zal ik je op je kop slaan, man?
-Ze zei kaalkop. -Nee.
Zo is Zeliha. Ze is een beetje een grapjas.
Begrijp haar niet verkeerd.
Werk ze, vrienden.
Ze noemt me kaal. Ze is zeker blind.
-Trek het je niet aan, Ismail. -Als ik geen haar had, begreep ik het, maar...
Zal ik ze gaan helpen?
Nee, wacht op de chef-kok, als je wilt. Ik zal je ook aan de chef-kok voorstellen.
Ik vind het zo zielig voor die jongen. Wat is hij kaal, zeg.
Het geeft niet. Misschien snappen ze je grapjes niet. Als je wilt,...
Het is geen grapje. Hij is echt hartstikke kaal.
Hij is heel kaal. Wat zielig.
Een maniak heeft de letter "d" weggehaald.
-Is het nu "de zaak van onze beer" geworden? -Ja. Ze hebben de letter "d" weggehaald.
-Het is echt "de zaak van de beer" geworden. -Ja. Zo staat er iets anders.
Het is echt de beer z’n zaak.
-Weet je wie er "de beer" van maakte? -Iemand die jaloers is.
Men is jaloers op me.
Ze noemen mij de nieuwe Nusret. Ze zeggen: "Hij danst met vlees."
Ze zeggen: "Wat slaat hij dat vlees mooi. Sloeg hij ons ook maar."
-Zeggen ze dat? Mooi is dat. -En ik had net een nieuwe act bedacht.
-Zal ik hem laten zien? -Nou,...
Kijk, je pakt het mes zo.
Je laat hem glijden, en tegelijkertijd snijd je zo.
Je laat hem glijden... Het ritme is belangrijk. Je moet het ritme te pakken krijgen.
Meneer Faik, wat bent u aan het doen?
Ik ben döner kebab aan het snijden. Maar terwijl ik snij, laat ik het mes glijden. Zo.
Wat is onze chef-kok voor type?
Onze chef-kok is meneer Can. Het is een goed mens. Hij is heel getalenteerd.
Maar hij is een beetje ernstig. Hij praat niet veel.
Maar hij is knap.
Meiden mogen hem graag. Ze hebben ook geen ongelijk.
Zijn ogen,...
... zijn blik,...
... zijn houding,...
... zijn gedrag, zijn talenten,...
... zijn beheersing van lichaamstaal,...
Het is een bijzondere man.
Eda, laat ik gaan, zodat jullie kunnen vrijen.
Wat? Met wie?
Jij bent verliefd op die man.
Hoe kom je daarbij? Dat is niet zo. Foei toch.
Ik regel ’t. Ik ben specialist. Als iemand verliefd is, zie ik dat.
Zeliha, waag ’t niet. Dan sta ik echt voor gek.
-Genoeg daarover. Ik heb jullie gekoppeld. -Waag ’t niet.
-Dan sta ik voor gek, Zeliha. -Ik regel ’t wel. Ik heb jullie al gekoppeld.
Jullie zijn gisteren getrouwd. Beschouw het maar zo.
Ik heb medelijden met je.
We zijn tenslotte ondernemers.
Ze zeggen: "Hij stak er zo veel geld in. Hij denkt dat hij heel wat is."
Ze zeggen: "Maar zijn zaak is helemaal leeg."
Maar dat zeg ik natuurlijk niet.
-Bedankt. -Ik vind het zielig voor je.
Ik heb met de eigenaar van je pand gepraat.
Hij zei: "Als meneer Can het ook oké vindt,...
... laat hem dan aan het eind van deze maand het pand ontruimen."
Hij zei: "Dan ga jij in dat pand van hem."
Ik ga die panden namelijk samenvoegen.
Mijn zaak is niet groot genoeg voor al mijn klanten, fileetje van me.
Men belt om te reserveren, en zegt: "Verzadig ons met vlees." Ik zeg: "Er is geen plek."
Ik zeg: "Wat gaan jullie doen? Gaan jullie op elkaar zitten?"
Dan lachen we.
Oké, we doen het zo.
Ik ga nu. Ik zal erover nadenken. Als ik ’n besluit genomen heb, geef ik ’t door. Oké?
-Is die "d" een beetje anders geworden? -Dat geeft toch niet?
Hoezo geeft dat niet?
Als hij nu binnenkomt,...
... en zegt: "Eda van me." En dat hij je bij je middel omarmt, en je zo op je lippen zoent.
Waarom zou hij zulke dingen doen? Klets niet.
Als hij schreeuwt: "Je bent voor mij, of dood. Voor jou vang ik een beer met mijn mond."
Dat soort dingen zegt hij niet. Wees stil.
Hij kan het zeggen.
Beer.
Nou moe.
Wat?
-Zei ik beer? -Ja, je zei beer.
Je hebt ’t over "de zaak van de beer". Bravo voor degene die dat deed.
Dat ben ik. Zeliha.
Hallo.
Heel prettig met u kennis te maken.
Ben jij hun kok?
Eigenlijk ben ik gekomen om kok te worden, maar ik zal proberen jullie te helpen.
Chef, daar zou ik het met u over hebben. Kunnen we even praten?
Zeliha, kun je ons even alleen laten?
Ik zal jullie alleen laten. Natuurlijk.
Wees maar alleen. Praten jullie maar een beetje.
Ja, natuurlijk.
Ga de anderen maar helpen.
Chef, Zeliha is een vriendin van de lagere school.
Ze is zelfs van school gestuurd omdat ze mij beschermde.
Nu bleek ze werk te zoeken. Ze was naar "de zaak van de oom" hiernaast gegaan.
Maar ik dacht dat ze haar daar slecht zouden behandelen.
Wat ben jij een bangerik, zeg, tantetje.
Ik dacht: als ze nu eens bij ons kwam werken?
-Want als ze op haar eigen benen staat,... -Oké.
Oké?
Normaal gesproken vraag jij me nooit iets.
-Waarom hebben jullie hier geen muziek? -Dat staat de chef niet toe.
-Wat zijn dat? -Courgettes.
-Wat is dit? -Een mes. Maar dat is scherp.
-Wat is dat? -Een pan.
-Wat is dit? -Een pan.
-Wat is dat? -Basilicum.
-Wat is dat daarnaast? -Munt.
O.
Wat is dit?
-Hete peper. -Wat is dit?
-Bulgur. -Wat is dit?
Hartelijk bedankt. Maakt u zich geen zorgen. U zult geen problemen met haar hebben.
-Wat is dat? -Meel.
-Wat is dit? -Een mixer.
Niet indrukken!
Ik ga meteen even kijken. Er is vast niks.
Wat is er aan de hand?
Die mixer mengt het meel niet goed.
Geen probleem. Alles is onder controle.
Hij heeft het gedaan.
Ik smeekte hem het niet te doen. Ik zei: "Niet doen." Maar hij luisterde niet.
Schaam je.
Zie wat je met de keuken hebt gedaan.
Denk je dat dit kinderspel is?
Toe nou, Zeliha.
Videogesprek Mijn liefste
Wat moet ik zeggen?
Liefste.
De telefoon viel opeens weg.
Kleintje van me. Mijn liefje.
Mooiste, God behoede je. Waar hadden we het ook alweer over?
Over de verloving.
Liefste, als we de verloving...
... nou niet in een feestzaal doen,...
..., maar gewoon thuis, in kleine kring?
Kleintje van me, wat jij maar wilt.
Liefste, omdat je moeder zo aandrong, dacht ik...
Zonder verlovingsfeest gaat ’t niet. De verloving...
... hoort de familie van de bruid te betalen.
Als jullie dat niet kunnen, zeg het dan maar. Dan betalen we dat ook.
Je trouwt met een oud wijf.
We gaan dansen van blijdschap omdat we jou in de familie krijgen.
Liefste.
Zeliha, ga jij even je gezicht wassen, als je wilt.
Oké.
Ze is nog maar net begonnen. Natuurlijk zal ze een periode van adapteren hebben.
-Zulke fouten kunnen er gemaakt worden. -Maar ze liegt.
-Ja, en ze maakte er ook een puinhoop van. -En dan heb ik nog niks gezegd.
Als ze nog eens een fout maakt, stuur ik haar weg.
Goed. Oké.
Maar ik ben niet kaal, hoor.
Hallo.
Cucumber Restaurant. Cucumber.
Een reservering? Laat me die aannemen.
Eigenlijk hoef ik die niet aan te nemen. Ik weet het niet. Er komt hier niemand.
Het is helemaal leeg. De zaak loopt slecht.
Het is zeker niet aangeslagen.
Goed.
Hoeveel personen? Vanavond. Drie.
Hebben jullie honger als jullie komen?
Ja. Wat gaan jullie eten?
O, de menukaart. Laten we eens kijken.
Boeuf bourguignon.
Nee. Bourguignon.
Bourguignon.
Hoezo bevalt mijn stijl je niet? Jij bevalt mij ook niet.
Verzinnen we dat hier?
Als je niet komt, kom je maar niet, man.
Of kom maar wel. Ik zal je bij de uitgang opwachten. Kom maar op. Ik wacht op je.
-Toe, jongen. -Toe dan. Ja. Toe dan.
Jongen, stroomt er ijs in plaats van bloed door jullie aderen? Schiet op.
De concurrenten maken al omzet, en wij zijn nog stoelen recht aan ’t zetten. Moet je zien.
Waarom schreeuw je zo naar die jongens, nep-Nusret?
Ben jij dat weer, Deliha?
Noem mij niet Deliha (gekke Zeliha), anders sla ik je in elkaar.
Voortaan ben ik hier. Pas op je tellen.
Hoezo ben jij voortaan hier?
Ik werk hier. Denk daaraan.
Dat heb jij gedaan, hè?
Laat me eens kijken. Dat van die beer? Ik weet het niet.
-Schiet toch op. -Misschien heb ik het gedaan.
Misschien heb ik het niet gedaan.
Ik steek die zaak in brand, Deliha.
Schiet toch op, beertje van ons.
-Chef, de glazen zijn er. Zal ik ze gaan halen? -Oké.
-Gaat het goed met u? -Ik baal van die man.
Hij hoeft alleen te komen eten. Hij heeft allemaal praatjes.
Kijk. Hij heeft een lijst gemaakt met de tien beste restaurants.
De tien beste restaurants volgens chef Batuhan
-Misschien wacht hij ’n bepaalde periode. -Eda, er zijn al drie maanden voorbij.
Naar restaurants van anderen gaat hij de eerste week al.
Hoe dan ook, je kunt gaan.
De lunch is klaar. ’t Is heel lekker geworden. We gaan over ’n uur open.
Ja. Laten we de klanten niet in de rij laten wachten, mijn beste Eda.
-Wil je proeven? -Nee, hoor.
Proef maar.
-Hoe vind je het? -Normaal.
Hoe smaakt het?
-Als een wortel. -Zo gaat het niet.
Doe je ogen dicht en beschrijf wat je proeft.
-Wortel. -Nee. Doe je ogen dicht.
Stop er nu nog een in je mond.
Zie nu voor je wat ik zeg.
-Mijn God. -Sluit je ogen.
Je bent in een heel mooi bos.
Je bent alleen.
Het is heel mooi weer en jij bent een mollige wortel.
Je danst van blijdschap.
Je huppelt vrolijk weg.
Ik heb een afkeer gekregen van wortels.
Mijn God. Waarom ben ik een wortel? Waarom ben ik mollig?
Waarom loop ik als wortel door het bos?
Bovendien zaten er moorddadige konijnen achter me aan.
Wat als ze me op hadden gegeten? Nou?
Wat doe je toch?
Het komt voor je ogen. Doe ’t naar achteren.
-Blijf alsjeblieft af. -Alleen dat is er nog. Scheer ’t toch af.
-Dat wil ik niet. Ik hou van mijn haar. -Welk haar? Je hebt geen haar.
Wat gaat jou dat aan? Ga eens weg. Zo kan ik niet werken.
Ik ook niet. ’t Verblindt me. ’t Lijkt wel ’n worm.
-Je bent kaal. -Dat ben ik niet.
-Je bent hartstikke kaal. -Het kan uitgedund zijn, maar ik ben niet kaal.
Nee. Dat is niet uitdunnen. Het is kaalheid. Accepteer het. Scheer het helemaal af.
-Ik scheer ’t niet af. Ik ben tevreden zo. -Ze zullen de draak steken met je.
-Ze zeggen: "Hij is kaal maar hij weet ’t niet." -Dat mag.
-Ze zullen zeggen: "Zie die kaalkop." -Laat ze maar.
-Ze knijpen in je wang en zeggen: "Hé, kale." -Laat ze maar knijpen.
-Ze zullen zingen: "Je kop lijkt wel ’n ei." -Laat ze maar.
-Scheer ’t af. Dan ben je ervanaf. -Ben ik dan niet kaal?
Ja, maar nu ben je een kaalkop die niet erkent dat hij kaal is.
-Scheer je, dan ben je een knappe kaalkop. -Ik scheer het niet af.
-Laat mij je scheren. Ik was kapper. -Ik wil ’t niet.
Je bent te kaal. Zelfs Ferdi is knapper dan jij.
En hij heeft nog wel een klein mondje.
Meiden, ik ben mollig aan ’t worden, weet je.
Ik weet echt niet wat ik zal eten. Kiezen jullie maar.
Ik een salade niçoise.
-Een caesarsalade. -Natuurlijk, madam.
-Zijn mijn bestellingen klaar? -Over twee minuten kun je ze serveren.
Meid, alle werkdruk ligt bij mij.
Ik word met het meeste werk opgescheept. De baas pusht mij steeds.
Kijk hoeveel berichtjes ik kreeg sinds we hier zitten,...
... en hoeveel jullie er kregen.
Hij pusht mij steeds. Waar houdt het op? Het zit me tot hier.
Die man flikt het steeds me te pushen. Waarom?
Wie noemt jou een flikker? Schandalig.
-Pardon? -Laat je geen flikker noemen.
Wat ’n onbeschofte vent. Wie denkt hij dat hij is?
Geef zijn adres, dan zoek ik hem wel op.
Dat wordt zelfs niet gezegd als ik ruzie heb met een vriend.
O, witte bonen in tomatensaus. Dat is ook mijn lievelingseten.
Maar er hoort rijst bij, en ui.
Dit zijn geen witte bonen in tomatensaus, mijn beste. Cassoulet.
Je bent zelf ’n knoeperd. Ben ik grof en groot? Ik ben een heel fijngebouwd meisje.
Cassoulet is een Frans gerecht. Ga naar de keuken.
Is dit een Frans gerecht? Dit?
Man, jullie deden er kip in en nou is het een Frans gerecht.
Nee, joh. Dit zijn witte bonen in tomatensaus.
Daar hoor je rijst bij te eten en een ui bij kapot te slaan. Klaar.
Wij eten geen ui, schatje.
-Foei toch. -Beterschap. Waarom niet?
Zou dat niet zijn omdat we vrouwen zijn?
Kunnen vrouwen geen ui eten? Bestaat er zo’n regel?
Zeliha!
Daardoor stink je uit je mond. Eet jij ook maar geen ui.
Mannen eten ui, maar vrouwen mogen ’t niet eten.
Mijn God. Wat zijn wij? Hebben wij geen smaak?
Omdat jullie je zo op de kop laten zitten, worden jullie zo op de kop gezeten.
Dan noemen ze je ook flikker of zo.
Meid, echt, ik sla je zo in elkaar. Hup, ga naar de keuken.
Ja, zo. Ontspan je een beetje. Hij deed net of hij een Fransman was.
Ja, gaan jullie ook maar. Hup. Stelletje losers.
Beste Eda, je vriendin is heel aardig. Ik wil ook wel helpen, maar...
... dat circus daar is het laatste wat ik wil.
Daarom...
-Oké? -Maar ze is nog nieuw.
-Misschien is het de spanning... -Beste Eda.
Betaal haar maar twee daglonen.
Zeliha.
Ja?
Kom eens.
Ik heb de borden netjes weggezet zonder ze te laten vallen.
Ik ga je iets zeggen.
-Je hebt met de chef gezoend. -Nee.
-Mijn God. -Nee, er is niet gezoend of zo.
Ik ga iets anders zeggen.
Zeliha.
Wacht. Laat ik je eerst je dagloon voor vandaag geven. Hier.
-Wat is dat nou? -Dat is je geld.
-Echt waar? -Ja. Je hebt gewerkt. Dit heb je verdiend.
-Nee, joh. Is dat mijn geld? -Ja.
Mijn God.
Ai, Edo.
Dit is ’t eerste grote bedrag dat ik heb verdiend.
Ze ontsloegen me altijd. Mijn God.
Ik ga dit kussen. Nee. Ik hou dit aan mijn boezem.
Nee, ik moet dit inlijsten, want dit is het eerste geld dat ik verdiend heb.
Nee, ik kan dit niet bewaren, want ik ga naar Parijs.
-Naar Parijs? -Ja. Ik heb een afspraak met iemand.
Kijk.
Mijn God. Ik ga hiermee slapen.
Hier kan ik toch mee slapen?
Mijn God. Wat mooi, zeg.
Dan zal ik morgen maar veel vroeger komen, hè?
Laat ik maar heel vroeg komen, want ik werk nu.
Kom morgen maar.
Dan ga ik maar slapen.
Oké, morgen kom je vroeg.
Oké. O, ik vergat mijn tas. Stel dat ik het laat vallen of dat ze het stelen.
God verhoede.
Ik kan dieven wel slaan, maar toch.
Nee. Deze maand betaal ik zelfs met moeite de salarissen.
De zaak loopt niet. Het is niet aangeslagen.
Aan het eind van deze maand sluit ik de zaak.
Morgen bel ik meneer Ali.
Of hij aan die vent van hiernaast verhuurt, moet hij zelf weten.
Nee, joh. Er valt niks te proberen. Er komt niemand. De zaak is helemaal leeg.
Precies. Oké.
Applaudisseer als je vindt dat ze ’t moet doen.
Daar is ze.
-Zeliha! -Ik heb veel te doen. Ik ga slapen.
Meid, ben je nog steeds niet ontslagen?
Nee.
Mijn God.
Papa, ze schijnen de zaak te gaan sluiten.
Ik was nog wel net begonnen geld te verdienen.
En je weet dat ik ’n droom heb. Ai.
Je zei altijd tegen me: "Je moet strijden, kind."
Weet je nog dat ze me toen ik klein was bij trefbal een keer afgooiden...
... door de bal tegen mijn kont te gooien?
Wat deed ik toen? Ik gaf ze allemaal ’n pak slaag.
En ik speelde weer mee.
Ik moet maar weer strijden, hè, pa?
Ja, ik ga de strijd aan, papa. Ja.
Geen zaak waar ik werk, wordt gesloten, Acun.
Verliezen, daar doe ik niet aan mee, vriend.
Ze zegt: "Ik doe niet mee."
Man, zet die televisie wat zachter, zeg.
Ik ga slapen.
Fato, word wakker. Het is klaar.
Geef eens. Laat me eens kijken. Het is nog warm.
Er zullen een heleboel klanten naar het restaurant komen. Dit is heel effectief.
CUCUMBER RESTAURANT ALS JULLIE NIET KOMEN, SLA IK JULLIE IN ELKAAR
Hup, we hebben geen tijd.
Jullie moeten komen.
-Als jullie niet komen, sla ik jullie? -Sorry, opaatje.
Och, Fato.
Hé, jullie komen.
Broeder, u moet komen.
Anders slaan ze u.
Hé. Zit niet te zitten. Ga eten.
Als je niet komt, slaan ze je in elkaar, hoorde ik.
Als ze maar niet achter ons aan komen.
Ik ga er hier ook één geven.
Zeliha, ik ga naar huis.
Ga maar.
Bravo, oompje. Je hebt de winkel al heel vroeg geopend.
Kindje, ik woon hier ook.
Je werk is wel heel dicht bij huis.
Hoe kwam je daaruit?
Ik zou je dit geven.
-Als jullie niet komen, sla ik jullie? -Ja.
Echt, je bent mij er eentje.
Waarom sla je mensen?
Maar oompje, als het restaurant sluit, is iedereen werkloos. En ik moet naar Parijs.
Er zijn wel andere oplossingen. Zoek andere manieren.
Dat restaurant dat pas geopend is. Hm.
Dat ken ik. Als je hier het hoekje om gaat.
Hopelijk gaan ze niet ’t hoekje om.
Jij lijkt heel erg op mijn oom Kasim.
-Mag ik je wangen even aanraken? -Ja.
Mag ik je kussen?
Mag ik nog ’n beetje verder met jou spelen?
Wat schattig, oompje.
Nou, tot ziens.
Ach, kindje van me.
Doe de deur niet dicht, kind. Laat het maar waaien. De airco is kapot.
Sterkte. Het is moeilijk om zonder airco te zitten.
Zonder airco zitten.
Hé...
Wie denk je wel dat je bent dat je mijn zusje onderdrukt? Hoezo mag ze niet naar buiten?
Hier is het laatste woord nog niet over gezegd, jongen. Je zult eens zien.
-Zuster, is er een probleem? -Mijn zwager.
-Is dat de broer van je man? -Nee, de man van mijn zusje.
Ik erger me zo aan hem. Hij onderdrukt mijn zusje steeds.
Ik zeg: "Laten we ergens koffie of limonade gaan drinken." "Nee, dat mag niet van mijn man."
Wie denk je wel dat je bent, zeg?
Man, zij kan mij ook wel slaan.
Je zult nog wel zien. Joh, dit is nog niet voorbij.
Dit is nog niet voorbij. Ik laat jou haar niet onderdrukken.
Zeliha, wat heb je toch gedaan? Hoe ben jij hier binnengekomen?
Vanmorgen belde ik hem en zei: "Gauw, er is brand." Hij geloofde ’t.
Hup, we hebben heel veel te doen. Hup.
Hé, kaalkopje.
Ja?
-Ik heb knoflook voor je gepeld. -Waarom?
Dat kun je op je kale kop smeren. Ze zeggen dat dat helpt.
Zo snel heb zelfs ik nog niet eerder gezien.
Ik ben heel goed.
Iedereen moet kijken. Ik ga met mijn ogen dicht op deze ui slaan.
Als het hart eruit gaat, komen er hier een heleboel klanten. Oké?
-Oké. -Hup.
Eén.
Twee.
Drie.
Fantastisch.
Goed dan. Als er klanten gaan komen, zullen we ons maar voorbereiden.
-Zullen we de muziek uitzetten, chef? -Nee, laat maar aan.
Faik.
Hoe kan ik die mensen met deze hitte nou hier laten eten?
Ik heb ze al met moeite overgehaald vlees te eten in plaats van vis.
Praat niet over vis. Daar word ik misselijk van. Daar heb ik een grote afkeer van.
-O, Mijn God. -Wacht, laat me eens kijken.
-Doe eens zo. -Wat? Wat is er? Zit er een beestje?
Nee. Wat is dat stuk van je hals tot je nek mooi.
Het vlees daar is heel lekker.
Hoor je wel wat ik zeg, Faik? Mijn God.
Lamsnekje, loop toch niet weg. Kom. Die airco is over vijf minuten gerepareerd.
Joh, wat is er met hem gebeurd?
Hij is bewusteloos geraakt.
(Nep-Japans)
-Chef. -Ja, schatje van me?
Ik had het niet tegen jou.
Er komt net 15 à 20 man binnen. Ze schijnen een toer te doen. Wat gaan we doen?
Wat doen we? We gaan ze te eten geven. Hup.
Wacht, ik zal ze water brengen.
Mijn God.
Neem een besluit. Kom je uit Kayseri of ben je een Fransman?
Had ik jou iets gevraagd?
Waarom praten jullie zo treurig?
Is er een probleem, broeder?
Wat is er gebeurd?
Hallo, Ömer.
Waar ben je?
Je moet meteen hierheen komen.
Waarheen? Naar het restaurant natuurlijk.
Hup. De wijk Cankurtaran in Sultanahmet. Je bent er in vijf minuten.
Ik zeg dat je moet komen.
Er zijn hier mensen die we op moeten vrolijken.
Vlug.
Kleine vrienden van me. Laat het mijn plicht zijn jullie te vermaken.
Knallen maar!
Mijn God!
Hup, vrienden.
Hup.
Wat speelden jullie mooi. En jullie schijnen ook allemaal familie te zijn.
Niemand van jullie is zonder talent. Ongelofelijk.
Zuster, dat is genitaal bij ons.
Bedankt.
Goedenavond.
Nou, voortaan komen we altijd hierheen.
Ai, hartelijk bedankt. We ontvangen u graag nog eens.
Morgen heb ik een Duitse groep.
Als we morgen nou eens vis met hapjes doen?
Dat is super.
Alleen, ze hadden onderzoek gedaan. Ze zeiden dat Egeïsche zeebarbeel beroemd was.
Wat zeggen jullie daarvan? Kunnen we dat doen?
-Helaas staat er bij ons geen vis op het menu. -Maar ik kan naar de visafslag gaan en vis kopen.
Onze chef is een van de meest getalenteerde van Turkije. We maken ’n fantastisch menu.
-Met hoeveel personen komen jullie? -Weer met zo’n vijftien tot twintig man.
-Oké, süper. -Fantastisch. Bedankt. Goedenavond.
-Goedenavond. -Goedenavond. Bedankt. Graag tot ziens.
O, pardon. Ik onderbrak jullie gestaar. Ik ga dit overgebleven eten uitdelen.
Kom, laten wij de zaak af gaan sluiten.
Wie denk je wel dat je bent? Mijn zus en ik zouden alleen maar naar de bioscoop gaan.
Als ik al niet meer met mijn zus een film kan gaan kijken... Jemig.
-Zuster, pak aan. Dat is goed tegen de zenuwen. -Bedankt.
Ik ben een grote zus. Weet je wat ik iemand aan kan doen?
Eet jij dat nou maar. Goedenacht.
Alsjeblieft, oompje.
Hoe gaat het, dikkerdje?
-Het ga je goed. -Tot ziens.
Hoe gaat het, dikkerdje?
Zeliha, ben je ontslagen, kleinkind van me?
Ze hebben me niet ontslagen. Ik ga door. Ik ben een zakenvrouw.
Kijk, ik heb zelfs een toetje voor je meegebracht.
Al is het niet zo zoet als jij bent.
Hé, doe je mond eens open.
Hoe is het?
Zacht. Het is steeds in beweging. ’t Is lekker zoet.
Nee, zo gaat het blijkbaar niet.
Je doet je ogen dicht en je ziet het voor je.
Kijk. Kijk naar mij.
Kijk nu.
Ik dans. Kijk.
Ik ben in een heel schattig dorp.
Het is mooi weer. Het is zonnig.
Schattige dorpelingen spelen rummikub.
-Wil je thee? -Ja.
Dan begint het opeens donker te worden.
Een duivelse wind waait in mijn gezicht.
Van de mannen die net rummikub speelden, draait er een zijn nek helemaal rond.
Nee!
Er komt een bruid naar me toe.
Dan zie ik dat de theeman een vampierbruid is geworden.
Hij blaast naar me.
Nee!
Niet doen.
Wat gebeurt er?
Oma, wat is dat toch?
Waarom kijk je op jouw leeftijd griezelfilms?
Ik werd erdoor afgeleid. Ik schrok me kapot. Jemig.
Ik ga slapen. Ik heb nog veel te doen.
-Ga jij niet slapen? -Als die man opgegeten is, ga ik slapen.
Ga je daar slapen?
Ik ga hier slapen.
Mijn God.
Vandaag heb ik veel fooi gekregen.
Masjallah, wat mooi.
Mijn God. Ik ben gelukkig.
Zigeuner van me, met je zwarte ogen Ik ben verliefd geworden op jou
Ik hou heel veel van jou Je gelooft me niet
Hoe waren die kleintjes gisteren?
Wat is er toch gebeurd, Eda?
-Vanmorgen ging ik naar de visafslag. -Wie is vis Ali?
Nee, visafslag.
Iemand heeft kokhalzend al onze vissen gekocht.
Kokhalzend?
-De chef zal het heel erg vinden. -Ach, treur niet.
Istanbul is omringd door zee. Ik koop wel vis in Karaköy.
Nee, Zeliha. Die vrouw vroeg speciaal om Egeïsche zeebarbeel
De chef wil niet in verlegenheid gebracht worden.
Ik had hem al met moeite overgehaald het menu te veranderen.
-Die zeebarbeel komt niet voor in Istanbul. -Waar dan wel?
In de Egeïsche zee.
O, we zijn er geweest. Ik voel me echt heel naar.
We kunnen wel andere vis vinden, maar ik weet dat de chef dat niet zal accepteren.
Wees gerust. Ik regel het wel.
Ik los het wel op. We gaan onze chef niet teleurstellen.
-Zeliha. -Maak je geen zorgen.
Hoi, Fato.
Op die bruiloft in Sirince was er toch een lieve, oude visser?
Daar hadden we toch kennis mee gemaakt?
Die vriend van je verloofde.
Ja. Vraag zijn telefoonnummer eens.
Laat mij nou niet met je verloofde praten.
Ik wacht. Stuur een berichtje.
Ik word de nieuwe Nusret. Film het.
Laat het draaien.
De wereld draait
Dag wordt nacht
Wat doet hij toch?
Maar het mooist draait, de lekkerste döner is...
De döner van Onze Oom
Broeder Faik.
Hebben jullie het opgenomen?
Ja, broeder.
Waarom viel hij nou?
Mijn God.
Dat is geregeld. Klaar.
De vis is tegen de avond hier.
-Egeïsche zeebarbeel. -Ja.
Zeliha, laten we geen enkel risico nemen, als je wilt. Zo staan we nog voor gek.
Waarom vertrouwt niemand me ooit?
-Nee, hoor, m’n beste, ik vertrouw je. -Nee.
Ik vertrouw je.
Nee, kom niet naar me toe. Ik baal hiervan. Ik ga hier weg.
-Nee. -Ja.
Vertel eens. Waar heb je die vis gevonden?
-Als ik zeg dat ik ’t vind, vind ik ’t. -Kom mee naar de keuken.
Mijn moeder is ook zo. Ze vertrouwt niks.
Vertrouw me toch. Ik zeg toch dat ik ’t geregeld heb?
Mijn God.
Vooruit, voor Zeliha.
Hallo, vrienden. Werk ze.
Zet dat vuur een beetje lager.
-Hoe gaat het? -Het loopt gesmeerd, chef.
Vandaag ga ik een show weggeven. Waar is mijn koksmes?
-Dat komt er meteen aan. -Hup, vlug.
-Alsjeblieft, chef. -Bedankt.
Jij kunt het wel, chef.
"Jij kunt het wel, chef." Moet je dat horen.
-Hup. -Stil toch. Zo hoort hij ’t nog.
-Wees gerust. Ik regel het wel. -Stil, Zeliha.
-Je hebt geen idee hoe verliefd je bent. -Nee, daar is geen sprake van.
Kalmeer. Als hij naar je kijkt, zeg ik het. Oké?
-Zoiets moet je niet zeggen. -Op dit moment kijkt hij niet.
-Doe niet zo onzinnig. -Hij snijdt courgettes. Wacht.
Nu keek hij. Echt. Hij staarde je aan. Hij keek.
-Zeliha, zo hoort hij ’t. Zwijg. -Wees gerust. Laat ’t op z’n beloop.
Hij keek. Hij keek weer.
Ik zweer dat hij keek. Hij keek heel doordringend.
Hij kijkt alsof hij iets gaat zeggen. Ik zweer ’t. Kijk.
-Stil, zo hoort hij je nog. -Kijk eens.
Kijk eens. Kijk elkaar aan. Kijk eens.
Ik zweer het. Kijk. Op dit moment kijkt hij echt.
Kijk, hij heeft ’t mes neergelegd. Hij staart je aan.
Echt, hij staart je aan. Hij komt hierheen. Ik zweer het.
Hij loopt. Hij staat pal naast je.
-Eda, hij staat pal naast je. -Eda.
-Hij zei: "Eda." -Ja, meneer?
-Is er een probleem? -Nee, hoor. Er is geen enkel probleem.
-Goed.
Chef, zal ik de muziek aanzetten?
Doe maar, gekke meid.
-Snij die zo, en geef ze me. Oké? -Ja, ik doe ze in schalen en geef ze u.
Afgesproken.
Mijn God, geen buikdansen meer?
In dit lied gaat het wat meer over de liefde.
-Eda, laten we de vis vast gaan schoonmaken. -Kijk, daar heb je het al.
Een muis! Kom vlug, chef, er zit een muis.
-Zeliha. -Kom nou snel!
Zeliha. Wat voor muis?
Eda, er is een muis. Hij ging daarin. Ik zweer het.
-Hij was enorm groot. -Waar zag je hem?
-Kalmeer eens. Wat is er? -Een muis, zo groot als een draak.
-Z’n tanden waren zo groot. Hij gromde naar me. -Klets niet.
-Ik zweer je dat hij zo gromde. -Mijn God.
Waar? Wat zou ze gezien hebben?
Zeliha.
-Doe de deur eens open, Zeliha. -Oké. Kalmeer. Ze doen hem zo wel open.
-Maar dit is de koelcel. -Overdrijf toch niet, Eda.
-We sterven hoogstens voor je ‘jij’ tegen me zegt. -Jij?
We werken al maanden samen, maar we zeggen nog steeds ‘u’ tegen elkaar.
Maar we werken hier.
Hm, professionele Eda van me.
-Zeliha, doe die deur nou eindelijk open. -Ze komen vast over een paar minuten. Kalmeer.
-Maar u bent wel heel erg kalm. -Ja, ik zit wel goed.
Twee groepen terwijl ik bijna ’t restaurant zou sluiten... Dat kwam goed uit.
Stond u op het punt het restaurant te sluiten?
Natuurlijk dacht ik daarover. Eda, er komt al drie maanden geen hond.
En volgens mij is het gevaar nog niet geweken.
Maar we hebben dit restaurant pas geopend. Het is normaal dat klanten langzaam wennen.
Waar zijn de chef en Eda?
Dat heb ik onder controle.
-Waar blijft de vis? -Dat heb ik ook onder controle.
Kijk eens naar mijn duim.
Ik ben een pechvogel, of ik ben onbekwaam of zo. Ik weet het niet.
Nee, de beste chef die ik ooit gezien heb, dat bent u.
Zeg eens: "Dat ben jij."
-O, chef. -Zeg het nou.
-Dat ben jij. -Kijk me aan en zeg: "Dat ben jij."
Dat ben jij.
Ik zou naar die oorbel kijken. Die is heel mooi. Ik vind jouw stijl goed.
En uw overhemden...
-En jouw... -En jouw overhemden...
... zien er altijd zo netjes uit.
Hoe kunnen ze zo zijn? "Mannen zijn slordiger." Dat zeggen ze toch altijd?
Dus hoe kan dat als je in je eentje woont?
Ja, ik woon in mijn eentje.
Dat vroeg ik eigenlijk niet omdat ik daar benieuwd naar was. Dinges.
Eh, dat trok mijn aandacht vanwege dinges.
Strijken.
-Strijken is toch een ander begrip? Daarom. -Is dat zo?
Wat is strijken voor begrip? Kun je me wat over strijken vertellen?
Want echt, op dit moment...
-Dinges, waarom zei ik dat zo? -Ik zal eens iets zeggen.
Je zei dat we dood zouden gaan van de kou. Het is echt heel warm geworden. ’t Is gewoon...
... warm.
Ik heb jullie hier opgesloten... Nou moe!
Waren jullie aan het zoenen?
Ik zag het. Jullie waren met elkaar...
Laten we twee kilo tomaat nemen. Oké, beste Eda?
Jullie waren echt aan het zoenen.
De tomaten zijn hier.
-Jullie keken zo dom naar elkaar, Eda. -Nee, hoor.
Oké. Alles is oké.
Dat zie je in films, dat ze zo dom naar elkaar kijken.
De ogen gaan zo dicht, en de lippen gaan open.
Alsof ze roekeloos zijn, en niet denken aan de dag van morgen.
Dat was precies wat ik zag.
Kom. Laat me de deur sluiten, dan kunnen jullie nog een keer zoenen.
Hij is er.
Wat is er toch aan de hand?
Ik ben er, Zeliha. Ik heb het gehaald.
Bravo, Erol Serçe. Wacht, ik kom bij je.
Dit is nou Erol Serçe.
Ik wist dat je zou komen.
-Dit is Egeïsche zeebarbeel, hè? -Ja.
-Dit is het. -Jij bent het wel waard, Zeliha.
Mijn beste Erol Serçe.
Kijk. Je vertrouwde me niet.
Dit is Erol Serçe. De heer der vissen. Hij is een topmerk wat vis betreft.
Hup, de zegedans.
Zegekreten.
Bravo.
Kom zijwaarts naar binnen.
Hallo.
-Het is heel mooi. -Mooi, hè?
Ik werk hier.
Kijk. Ik heb een krukje voor je neergezet. Ga daar zitten. Laat jezelf niet zien. Verberg je. Oké?
-Oké. -Als ik vastloop, vraag ik het je, tussendoor.
-Oké. -Ik beheers ’t wel. Voor het geval ik wat vergeet.
-Oké. -Wat was welkom ook alweer in het Duits?
-Welkom. -Welkom.
-Heeft u honger? -Heeft u honger?
Heeft u honger? Ja, dat weet ik wel.
-Heeft u... -Honger.
Honger.
Prachtig!
Welkom.
O, wat zijn zij mooi, zo, moeder en dochter.
Zij zijn niet moeder en dochter maar schoondochter en schoonmoeder.
Aarsgat.
Hé, kom jij eens hier.
Aarsgat? Wat heeft dat nou te betekenen?
Nee, hoor. Het betekent schoonmoeder.
-Nee, dat is niet zo. -Nee, het betekent schoonmoeder.
Dat zei Fato.
Fato weet het. Dat zei Fato tegen mij. Het betekent schoonmoeder.
Waar ga jij heen? Kom hier.
Je valt de klanten lastig.
Vroeg ik jou iets? Jij met je kleine gezicht.
Kleintje.
Die meid is gek, zeg.
Bravo. Prachtig.
30 AUGUSTUS
Doei, tschüss.
-Tschüss, doei. -1 SEPTEMBER
23 SEPTEMBER
Nog twintig dagen.
Namen voor kinderen die vandaag geboren worden. Faik, Fikriye.
Bah. Vieze Faik.
Foei, ma. Ga douchen of zo. Wat is dat toch?
Stil, meid.
De muren zijn lekker koud.
-Waar ga je heen? -Vandaag heb ik vrij. Dit is mijn vrije dag.
Ik ga met Fato een feestzaal zoeken.
Hebben ze je nog niet ontslagen?
Waarom zouden ze me ontslaan?
Ik ben een zakenvrouw. Heb eens een beetje vertrouwen in me.
Nou, tschüss.
Wacht jij even hier. Ik ga iets vragen.
Hallo.
Hallo, zuster.
23 september. Een ticket naar Parijs. Het moet een retourtje zijn.
Natuurlijk is het mogelijk dat ik niet terugkeer. God verhoede. Maar ik ga ervan uit van wel.
-Hoe duur is het? -Ik ben het aan het uitrekenen.
In totaal is het duizend lira.
Nou, mijn dagloon is vijftig lira.
Soms geven ze ook fooi, maar slechts af en toe.
Vijftig per dag. Hoeveel is dat per maand? 1.500.
Als ik oma’s geld teruggeef dat ze voor haar begrafenis opzij had gelegd...
Dan hebben we nog die feestzaal voor de verloving van Fato.
Het is niet genoeg.
Bedankt.
Kom. Zo’n land schijnen ze niet te kennen.
Mooie zusters van me, zoals jullie zien, onze zaal is ongelofelijk ruim.
Als er extra gasten komen, wordt u nooit in verlegenheid gebracht.
Elk detail van deze zaal, elk hoekje, heb ik eigenhandig gemaakt.
Fato, dit is heel mooi. Hier past iedereen in.
Je schoonmoeder kan er ook niks van zeggen.
Komt u verder.
Kijk. Jij houdt van bladgoud. Er is hier overal bladgoud.
-Ja. -Wauw.
Je kunt hier ook dansen.
Mooie zuster van me, dit is een speciale plek.
Wij hebben hier voor onze gasten een magnifiek, ongelofelijk concept bedacht.
Nou.
Zeliha.
Zal ik andere muziek opzetten, zuster?
Zeliha, ik geloof dat we langzamer gaan door mij.
Hé, is dat zuster Nermin niet?
Ze werkt in ons restaurant. Zuster Nermin.
Wie is dat nou, die man die bij haar is?
Wat doet die man haar aan?
4 SEPTEMBER
We stonden toe dat je met ons zusje trouwde.
Waarom laat je haar de telefoon ophangen tijdens ’n gesprek?
Toon een beetje respect.
Goedemorgen, zusje. Sorry dat ik je onderbreek.
Gisteravond had je gebeld, maar dat zag ik laat.
Goedemorgen, zusje. Ik was benieuwd naar je vriendin die last had van haar schoonmoeder.
-Als jullie hulp nodig hebben... -Bedankt, zusje.
-Hopelijk kunnen we het zelf oplossen. -Ik zal er altijd voor jullie zijn.
Bedankt. Goedendag.
Goedendag. Werk ze.
Bedankt. Jij ook.
Jongens, die show die jullie nu zien, die is de eerste in zijn soort.
Met vingerbekkens van buikdanseressen,...
... alsof we zo knijpen in de wang van een mooie vrouw,...
... zo snijden we onze döner. En zo serveren we het onze gasten.
Als het niet aanslaat, heb ik nog een idee. Hoe vind je het?
Ik ben niet onder de indruk.
-Goedemorgen, zuster Nermin. -Goedemorgen.
Zeg, ik zag je gisteren met een man.
-In de wijk Yedikule, tegen de avond. -Ik zal thee zetten. Laten we theedrinken.
Ik dronk thee voor ik kwam.
-Jij droeg ’n tas. Die man ging je zo... -Kind, drink ’t toch, lekker warm.
Ik ga geen thee meer drinken.
-Ik vroeg me af wie die man was. -Turkse koffie?
Ik drink niets. Ik ga niet drinken.
-Goedemorgen. -Goedemorgen.
Zeliha, Ferdi komt later. Als er klanten komen, moet jij ze bedienen.
Ik?
O, ben ik kelner?
Maar we openen het restaurant niet voor de middag.
Ik heb de chef overgehaald. We zijn voortaan altijd open.
Wat zeg je nou toch? Zo. Ik heb een schort nodig.
Mag ik die van die man met die kleine mond?
In de naam van de kracht van de döner. Ik heb de kracht nu.
We hebben plaats. Wilt u niet komen?
Masjallah, wat mooi.
Geef hier. Zo is het genoeg.
Mijn God.
Als ik in tien seconden Ismail op zijn kale kop kus en hier terugkom, komt er een klant binnen.
Amen.
Nou moe. Olé.
Het is echt waar.
-Heb je honger? -Ja. Mag ik de menukaart?
Is dat Mehmet Erdem?
Broeder Mehmet.
Mehmet Erdem.
Mehmet Erdem. Mijn God.
Kom, kom.
Kom zitten. Kom op de beste plek zitten. Mijn God. Moet je mijn broeder zien, zeg.
Broeder Mehmet en zijn Japanse vriend.
Ik hou heel veel van je, broeder.
Mijn God. Wat ga je eten?
-Laten we vlees bestellen. -Je eet vlees. Ik breng je het lekkerste vlees.
Broeder Mehmet. Mijn God.
Zoiets is toch niet mogelijk, zeg?
Mehmet Erdem is er.
Ik zeg dat Mehmet Erdem er is.
Geloven jullie het niet? Ga maar kijken. Mehmet Erdem is er.
Jemig. Broeder rechter, meneer de rechter.
O, Mehmet Erdem is er niet.
Het was natuurlijk een hallucinatie. Dat dacht ik al.
Zie je? Ik dacht dat Mehmet Erdem er was.
Het was een hallucinatie.
Ik stuurde ’t ook naar z’n persoonlijke e-mailadres. We zijn echt drie maanden open.
We voldoen ook aan alle regels die hij wil. Ik snap het niet.
Hij had allang langs moeten komen en zijn recensie moeten schrijven.
Maar hij gaat wel naar andere restaurants.
Alstublieft.
-Eet smakelijk -Bedankt.
Masjallah, wat goed, zeg. Komt u verder.
Gaat u daar maar zitten. Heeft u honger?
Laat ik een dinges nemen, steak.
Een steak.
-Wilt u er rijst bij? -Ja.
Dat is lekker.
Masjallah. Wat goed.
Een steak graag.
Hallo. Ai. Ik ben daar weg.
Ik kreeg het er benauwd van. Die klant was vermoeiend.
Ai. Ik kon niks bedenken.
Ik ga zo nog huilen van de zenuwen.
In Gods naam.
-Zo, uw steak. -Maar nu is het die strategie, deze regel...
Ik weet wel dat het om marketing gaat.
Maar ik heb er geen zin meer in.
Die klant heeft me uitgeput.
Ai, oké. Ik krijg het weer benauwd. Oké. Doei.
Eet smakelijk.
Ik heb het gegeven zonder te knoeien.
O, ze is ervandoor.
De klant is weg.
De klant is ervandoor.
Ze ging weg zonder haar eten op te eten.
-Hoezo is ze ervandoor? -Ze is echt weg.
Wat is er dan gebeurd?
Ik heb helemaal niks gedaan. Nee, ik heb mijn liefde toegevoegd.
Wie heeft dit geserveerd?
Niemand zegt iets.
Mooi.
Ik vroeg wie deze rijst met ketchup heeft geserveerd.
Als jullie het niet zeggen, ontsla ik jullie allemaal.
Ik heb dat erop gedaan.
Moet je zien wie ik vertrouwd heb en wie ik daardoor heb aangenomen.
Kijk me aan.
Je pakt al je spullen en je gaat hier meteen weg. En je komt nooit meer terug.
Nu.
Pa.
Het is weer niet gelukt.
Het is me weer niet gelukt.
Maar toen ik klein was, at ik rijst ook met ketchup.
En dat was heel lekker.
Maar je kunt weer niet trots op me zijn.
Sorry.
Voor jou was ik ook heel vermoeiend, Acun.
Ik heb geen talent, zoals je hebt gezien.
Tafel dertien is ook vol. En tafel vijftien ook. Zet deze ook maar neer, als je wilt.
Cucumber.
Voor de lunch is er geen plaats meer. U kunt voor vanavond reserveren.
Cucumber.
Voor nu kunt u niet reserveren. Er staat buiten ’n menigte te wachten.
Zodra we opengaan, geven we hen voorrang. Als u wilt, kunt u komen en wachten.
Vandaag helemaal niet.
We kunnen op dit moment geen reserveringen aannemen.
-Ik zei nee. -Waar heeft u van ons gehoord?
-Nee. -Via sociale media?
-Waarom zijn we hier? -Reclamevrouw Burcu Topçu had toch ’n link gestuurd?
Cucumber.
-Mogen we foto’s maken? -Hallo. Welkom.
-Hoe laat gaan jullie open? -We gaan zo open. Bedankt.
Verder hebben we geen plek meer. Helaas.
Kunnen we even praten? Ik wil iets laten zien.
Wat is er toch aan de hand?
Nee.
Wat is dat toch voor drukte buiten?
Die menigte wacht tot het restaurant opengaat.
De helft is nieuwsgierig, de andere helft wil foto’s maken.
De reden zal ik je ook meteen laten zien.
Dit vond ik op sociale media.
Gisteren at ik rijst met ketchup en nam ik afscheid van m’n carrière in de reclame.
Waarom? Omdat ik me herinnerde hoe vrij ik als kind was.
En dat ik niet leef om anderen maar om mezelf gelukkig te maken.
Wanneer hebben regels ons zo onproductief gemaakt? Of waarom hebben wij dat toegestaan?
Ik wil weer ketchup op de rijst doen.
Tot ziens bij mijn nieuwe, vrije werk, met mijn kleurrijke, moedige verstand uit mijn jeugd.
Bedankt, Cucumber Restaurant.
Kijk hoe vaak ’t geretweet is.
Bovendien deelt iedereen al de hele dag foto’s van rijst met ketchup.
Jemig.
U heeft Zeliha voor niets ontslagen. Zij bedoelt het zo goed.
Zelfs als ze een fout maakt, verandert die in een geschenk.
-Ze had echt geluk. -Wij waren degenen die geluk hadden.
Als u dit restaurant op zo’n egoïstische, humeurige manier leidt,...
In de keuken is het helemaal stil. Niemand wil werken.
Het is hier weer zoals het vroeger was.
Eda, er zijn hier regels. Oké? Daar moeten we ons aan houden. Kalmeer nu een beetje.
U begreep waarschijnlijk niet wat ik voorlas. Ik zal het u nog een keer voorlezen.
Wanneer maakten regels ons onproductief? Of waarom hebben wij...
Dat is echt allemaal onzin. Toe nou.
Hé, Can! Waarom luister je niet naar me?
Ik probeer je iets te vertellen.
Goedendag, tantetje.
Zeg het maar, broertje.
Ik wilde Zeliha spreken. Is ze thuis?
-Wat heeft ze nu weer gedaan? -Ze heeft niks gedaan. Ik ben haar baas.
-Heeft ze brandgesticht? -Nee.
-Heeft ze iemand gebeten? -Nee. Ik wilde haar vragen terug te komen.
-Waarom? -Als ik even met haar mag praten.
Kom maar. Als ze geen zelfmoord heeft gepleegd, is ze op haar kamer.
Zeliha.
Zeliha, ik ben het. Chef Can.
-Ja? -Kunnen we even praten?
Ja.
Eerst wil ik je m’n verontschuldigingen aanbieden. Omdat ik je ontslagen heb, bedoel ik.
Ik baalde toen een beetje. Er is een recensent.
Ik was boos op hem omdat hij niet komt.
Ik wil het restaurant niet sluiten. Maar dat wist je al, hè?
Misschien ben ik iets te erg tegen je uitgevaren.
Want jij bent heel belangrijk voor ons restaurant. Echt waar.
Ik weet het niet. Je energie, je gekheid.
Niemand lacht als jij er niet bent.
Oké, je maakt soms fouten.
Maar, zoals Eda zei, die fouten kunnen in geschenken veranderen. Na die ketchup...
... op de rijst zijn we beroemd geworden. Denk je eens in.
Wij hebben er blijkbaar behoefte aan ons een beetje niet aan de regels te houden.
Ik zou eigenlijk couscous met ketchup maken, maar u maakt geen couscous.
Jij bent onze lieve, gekke Zeliha.
Hup! Sta op. We gaan werken. Hup.
Noem me niet gek, man.
Geef je me een koksmuts? Zo’n grote.
Iedereen heeft er een. En zo’n schort zou goed zijn.
Nou? Die draag ik dan.
Wat is er? Wat heb jij hier te zoeken?
Buurman van me.
Dit is de reden van mijn bezoek. Ik wil je iets vragen.
Wanneer precies ga je dit pand ontruimen?
Ik ga het niet ontruimen, meneer Faik. Mijn team en ik blijven nog een tijdje hier. Oké?
Team, team. O.
Die gek van ons en haar vriendjes.
Jullie hebben genoeg restaurantje gespeeld. Het is genoeg geweest.
Wat zeg je toch?
Luister, joh. Ik zeg het netjes.
Dwing me niet dingen te doen die ik niet wil doen.
-Hup, broedertje. -Hé, niet aanraken. Dat is zijde.
Hup, broedertje. Lopen. Hup.
Goed. Oké. Het zij zo, babyface.
Mijn God. Wat een maniak.
-Goedenavond, zuster Nermin. -Goedenavond.
-Goedenavond. Laat me je eens kussen. -Goedenavond, chef.
-Goedenavond. -Goedenavond, chef.
-Goedenavond, Zeliha. -Dag, dikkerdje.
-Zeliha. -Kaalkopje.
-Doei. -Pas goed op jezelf.
-Dag, Zeliha. -Goedenavond, chef.
Ik ga nu maar niet meer. Morgen open ik de zaak vroeg.
-Ik ga toch de bar ordenen. -Oké. Je moet het zelf weten.
Maar doe de deur wel goed op slot, jij met je kleine mondje.
Goedenacht.
Kun je dit even vasthouden?
Wie is dat?
Dat is wijlen mijn vader.
Daar was hij zo oud als ik nu ben. Dat is in het buitenland.
Een vriend nam die foto op zijn verjaardag. Lief, hè?
-Heel lief. -Ja.
-Zal ik je helpen? -Nee, het gaat wel.
-Geef maar, als je wilt. -Nee. Mijn pols is gebroken.
Hup. Mijn God.
Pa, nou moet je kijken. Kijk.
En dat is één.
En dat is twee.
En dat is drie.
En dat is vier. Niet huilen. Ik zal jullie er ook in gooien.
Hup. High five. Hupsakee.
Afkloppen.
Masjallah. Wat goed. Welterusten.
Mijn God.
Nou moe. Ik slaap voortaan gelijk.
Mijn God.
In wat voor tijdperk leven we? Ik snap het niet meer, hoor.
Het restaurant staat in brand.
Wat? Staat het restaurant in brand?
Cucumber.
Wat zegt u?
Ja.
Brand. Ik kan op dit moment niet even komen.
Waar is er brand?
Wat?
Maar Ferdi is daar.
-Ferdi. -Ferdi.
Ferdi.
Wat gaan we doen?
-Ferdi zit binnen. -Ferdi.
Ferdi.
-Ferdi. -Ferdi.
-Ach, Ferdi.
Geef water. Gaat het goed met je?
-Ferdi. -Gaat het goed?
Ferdi. Ferdi!
Ferdi!
-Ferdi zit binnen. -Ferdi is hier.
Ferdi is hier. Zeliha, hij is hier.
Waar?
Ferdi. Ik was zo geschrokken, broertje van me.
Ik zou me voor je opofferen.
Chef.
Ja.
Zo is het.
Jullie verwachten nu waarschijnlijk dat ik iets zeg.
Ik hou heel veel van jullie allemaal.
Hartelijk bedankt allemaal.
En van zulke, emotionele zinnen nog een paar meer.
We hebben het in ieder geval geprobeerd.
DROOMSPAARPOT
-Zeliha? -Ja, ik ben het.
Wat is er, mijn kind?
Goedenacht, oom Nezih. Kan ik wat verf kopen?
Wat moet je nu met verf?
Ik moet een verbrande plek verven.
Wacht. Kalmeer. We lossen ’t wel op. Dat is gemakkelijk.
Stop dat geld in je zak.
Ik heb geld.
Oké, dat weet ik, kind. Kom, mooi kind van me.
-Ik heb geld. -Stop dat geld in je zak.
Ik heb geld.
Ik heb groot geld en ik heb ook kleingeld.
-Ik heb het niet geteld, maar... -Laat dat nou.
We lossen het wel op.
Alles wat je nodig hebt, kunnen we hier pakken.
-Er is verf nodig. -Maak jij je nou geen zorgen.
Er is niks met de keuken gebeurd.
En hier maken we het ook weer mooi en fris.
-Dat doen we, hè? -Natuurlijk.
Hé, oma.
-Werk ze. -Werk ze.
-Wat zijn jullie schattig, zeg. -Jullie hebben vast honger.
Wat goed van jullie. Pak een schort.
Tantetje, gaat het goed met je?
Broeder. Kom.
Dit gedeelte is van mij, hoor.
Ik zeg het jullie eerlijk. Ik ga er hier acht of negen van wegwerken.
Jullie kunnen eten als er iets overblijft.
Waar blijf je, man?
Wat heb jij hier op dit tijdstip te zoeken? Nou?
Kom hier. Kom.
"Ga ’s nachts niet de straat op." Heb ik je dat niet gezegd? Nou?
Man! Wie probeer jij te slaan, jongen?
Wat gaat jou dat aan? Ze is m’n vrouw.
Hoe durf je haar te slaan waar wij bij zijn, man?
-Precies. -Vrouwen horen ’s avonds laat niet op straat.
Man, terwijl jij de hele dag in het koffiehuis zit te niksen,...
... werkt zij zich hier toch in het zweet?
Waarom sla je?
Hup, laten we hier het uienhart uit slaan, meiden.
-Lopen, Seyma. -Niet doen!
Mooi zo. Brandschoon.
Oké, ik stop het wel in mijn broek.
Kindje toch.
Meneer Can, na het vaststellen van de schade...
-... sturen we u het ondertekende schaderapport. -Oké. Ons restaurant is...
Is dat de plek die verbrand is?
Ja.
Mijn God. Ik stop het al in mijn broek.
Mijn God. Het is warm weer, hoor.
Alsof het winterweer is.
-Hier. Ben je nu tevreden? -Vrienden.
Chef, we dachten er toch al aan de zaak opnieuw in te richten.
Ja, de oude inrichting was heel saai.
Eda, jullie...
Ik bedoel,...
Laat dat emotioneel worden toch, chef.
Sinds gisteren eten we alleen maar lahmacun. Dat zijn we zo zat.
Als jij voor ons nou eens...
Wat?
-... witte bonen in tomatensaus en rijst maakte? -Ja.
Witte bonen in tomatensaus, en rijst?
Ja.
Goed dan. Kom, laten we het samen maken.
Olé.
-Die heb ik eigenhandig opgehangen. -Echt waar?
-Ja. Ik heb ze ook geverfd. -Heel mooi.
Ferdi heeft die rode niet mooi geverfd. Die doe ik overnieuw.
Goed. Dan ga ik maar.
Chef.
Batuhan Piatti is er.
Wat? O jee.
Had hij maar op z’n minst een menukaart of zo gebracht. Hij is verdwenen.
Is dat die man waar je me over vertelde? O jee.
Zal ik zeggen dat we nog niet open zijn?
Nee. Wacht.
Chef, wat geven we hem? We hebben helemaal geen ingrediënten.
Oké. Een ogenblik. Geen paniek.
Ik zit hier wortel te schieten.
We geven wat wij ook zelf eten.
-Witte bonen in tomatensaus en rijst. -Wat?
Ja. Witte bonen in tomatensaus en rijst.
Hup, vrienden. Vlug.
-Hup. -Oké dan.
Hier zijn de vork en de lepel.
De rijst is klaar.
De witte bonen in tomatensaus zijn klaar.
Ik heb het pepertje erop gedaan.
Een ogenblikje. Er ontbreekt nog iets. Zo. Nu is het compleet.
Klaar.
-Hup, Deliha. -Pak het aan.
-Hup, Zeliha. -Hup.
O, God zij dank.
Welkom, meneer Pipatti.
Waarom noem je me Pipatti?
Uw lepel en uw vork.
Dit zijn de met zorg door ons bereide witte bonen in tomatensaus.
Onze specialiteit, pilav van onze rijst.
Dit is onze ui.
Eet smakelijk. Eet smakelijk.
-Pardon. Wat is dit? -Dat is een ui.
Ik begrijp dat dat ui is, maar wat moet ik daarmee doen?
U moet erop slaan om ’t uienhart eruit te krijgen.
-Het hart van de ui? -Ja, want dat is de regel hier.
-Door erop te slaan? -Ja.
Hij heeft het uienhart eruit gekregen.
Dit is het lekkerste dat ik ooit heb gegeten.
-Hoera. -Zal ik je kussen?
Nee, joh. Waarom zou je me kussen?
Mijn God.
DE UIENBEWEGING GROEIT
HIJ NOEMDE ZIJN ZOON UIENHART
Ik kan haar niet aanraken, haar hart is zo klein Toe, mooiste, geef me een kusje
Zonder een klap te geven, vliegt het er niet uit Het uienhart dat in de ui zit
Ik kan haar niet aanraken, haar hart is zo klein Toe, mooiste, geef me een kusje
Zonder een klap te geven, vliegt het er niet uit Het uienhart dat in de ui zit
Ja. Kom op, liefste
Het is een uienhart
Zij eet uienhart
Ik kan haar niet aanraken, haar hart is zo klein Toe, mooiste, geef me een kusje
Zonder een klap te geven, vliegt het er niet uit Het uienhart dat in de ui zit
UIENHART
Hallo.
Ai, dat hebben ze mooi gedaan.
Welkom.
Welkom, tante Aysel.
-Hartelijk bedankt. -Welkom.
Mijn beste.
-Bedankt. -Gefeliciteerd.
Zeliha belt.
Kom.
-Vlug, zuster Nermin. Rennen. -Ik neem op.
Goedendag, Fato.
-Zeliha. -Zeliha.
Jullie zijn met een grote groep, zeg.
-Zeliha, was jij ook maar hier. -Jullie weten...
... dat ik een speciale afspraak heb vandaag.
Hebben jullie de ringen uitgewisseld?
Ja. Dat gaan we zo doen.
Zeliha, alles is dankzij jou gebeurd. Hartelijk bedankt.
Fato.
Zeliha.
Gefeliciteerd, zuster Nermin.
Zeliha, doe hem de groeten.
Oké, ma.
Hang op. Ik betaal dit gesprek.
Groeten aan Parijs.
Poepveel bedankt.
-Poep. -Dag, Zeliha.
Nu schold ik ze zomaar uit.
-Wie gaat Zeliha bezoeken in Parijs? -Haar vader.
Maar was uw echtgenoot niet overleden?
Nou,...
Toen haar vader 27 was,...
... dus toen hij zo oud was als Zeliha nu is, was hij vrachtwagenchauffeur.
Hij was toen in Parijs.
Voor het eerst kon hij op zijn eigen verjaardag niet hier zijn.
Hij had een brief gestuurd.
En een foto.
Natuurlijk kregen we die pas veel later in handen.
Vorig jaar.
Toen dat ongeluk gebeurde, kon zijn collega de brief niet opsturen. Hij bewaarde hem.
Het was de laatste foto die hij stuurde.
Wij verloren onze vader in dat ongeluk daar.
Daarna heeft Zeliha hem niet meer zien.
Zijn laatste foto was de foto die hij daar voor ons had gemaakt.
En achterop staat "Mijn mooiste cadeau is mijn dochter."
Papa.
Gefeliciteerd. Goed dat je geboren bent, papa.